آسمانها ، بر آيه : « أَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّماءِ » « 1 » يعنى : آيا از خدايى كه در آسمانها است مطمئن هستيد . و براى صورت خداوند ، بر آيه : « فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ » « 2 » يعنى : به هر سو روكنيد آنجا صورت خدا است ، و براى گوش و چشم خداوند ، بر آيه : « هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ » « 3 » يعنى : خدا شنوا و بينا است و براى نگاه كردن خداوند ، بر آيه : « وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ إِلى رَبِّها ناظِرَةٌ » « 4 » يعنى : در آن روز صورتهايى شاداب و مسرور وجود دارد و به پروردگارشان نگاه مىكنند و براى آمدن خدا ، بر آيه : « وَ جاءَ رَبُّكَ وَ الْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا » « 5 » يعنى : پروردگارت و گروه‌گروه از فرشته‌ها آمدند . و در اثبات نفس و روح براى خدا ، بر آيه : « . . . تَعْلَمُ ما فِي نَفْسِي وَ لا أَعْلَمُ ما فِي نَفْسِكَ » « 6 » يعنى : . . . تو آنچه را در دل من است مىدانى اما من از آنچه در دل تو است آگاهى ندارم ، استناد كرده‌اند . ابن تيميه در كتاب الايمان راجع به خنده خدا مىنويسد : خدا براى دو شخصى كه يكى ديگرى را بكشد و هر دو وارد بهشت شوند مىخندد « 7 » و

--> ( 1 ) . سوره ملك : 17 . ( 2 ) . سوره بقره : 115 . ( 3 ) . سوره مائده : 76 ، انعام : 13 ، انفال : 61 . ( 4 ) . سوره قيامت : 22 - 23 . ( 5 ) . سوره فجر : 22 . ( 6 ) . سوره مائده : 116 . ( 7 ) . رجوع كنيد به كتاب الايمان ابن تيميه : 230 .